Szkoła

      Pod koniec XIX wieku pojawia się w Jeżówce nauczyciel i zaczyna się ograniczona edukacja, niektóre dzieci mogły się nauczyć pisać i czytać po polsku i rosyjsku. Po 1986 roku w Jeżówce wybudowano drewnianą szkołę, jednoizbową, kilkadziesiąt metrów na południe od obecnej. Była to zaadoptowana chłopska chata. Była to szkoła jednak niewystarczająca jak na jeżowskie warunki, dlatego około 1906 roku przystąpiono do budowy tej obecnej, murowanej z czerwonej cegły. Pierwotnie szkoła była parterowa i obejmowała zaledwie połowę dzisiejszego budynku. Szkoła była w następnych latach rozbudowywana i modernizowana. początkowo była tylko jedna klasa, obejmująca całą zachodnią część, a po wschodniej części od korytarza mieściły się mieszkania nauczyciela. W 1930 roku tą dużą klasę przegrodzoną ścianą, a następnie pomieszczenie kancelarii i mieszkania nauczyciela zaadoptowano jako trzecia klasę. To jednak i tak nie wystarczało, stąd wiele dzieci uczyło się do połowy latach 60-tych w wynajętej izbie na Starej Wsi. W kolejnych latach nastąpiła znaczna rozbudowa szkoły a w latach 2001-2005 dobudowano jeszcze salę gimnastyczną. Lokalizacja szkoły nie jest centralnie usytuowana, powodem tego jest uwzględnienie odległości szkoły dla dzieci mieszkających w Wierzbiu. Według szkolnej kroniki pierwszym nauczycielem był pan Frankiewwicz uczący w latach 896-1900. Naukę, już w nowym budynku rozpoczęto w 1908 roku, pierwszym nauczycielem w nowej szkole był pan Jan Żółtak. W 1925 roku szkoła staje się pięcioklasowa a od 1928 roku jest już sześcioklasową.

      W pierwszych dniach wojny szkoła była miejscem koncentracji uciekinierów. Naukę rozpoczęto dopiero 16 października 1939, pod nadzorem niemieckich władz okupacyjnych, w czasie okupacji nauka jest kontynuowana, choć często ze znacznymi ograniczeniami. Od roku szkolnego 1947/48 szkoła staje się siedmioklasowa. W sierpniu 1947 roku na stanowisko nauczyciela w tutejszej szkole został minowany pan Władysław Seweryn, który pochodził z pod Krakowa. W kwietniu 1948 roku, 24 letni nauczyciel został skrytobójczo zamordowany w budynku szkoły, przez członków ugrupowania wrogiego nowemu ustrojowi. 1 września 1953 roku kierownictwo szkoły obejmuje Pająk Władysław, który wraz z żoną i synem zamieszkuje w budynku szkolnym. Następnie od 1 września 1962 roku kierownictwo obejmuje pan Warychiewicz Jerzy, od 1971 Jerzy Sołtysik, a od 1980 roku dyrektorem szkoły zostaje pan Jan Mól. Od 1994 roku do dnia dzisiejszego funkcję dyrektora szkoły pełni Jadwiga Synowska. Za jej kadencji przeprowadzono generalny remont budynku, oraz zorganizowała ona w 1997 roku obchody 100-lecia szkoły, z jednoczesnym nadaniem jej imienia - Tadeusza Kościuszki.